Paylaşıma inanıyor, tecrübelerin paylaştıkça anlam bulduğunu düşünüyoruz.
Ben kendi sitemde geyiğine takılıyorum diyebilirim. Belli bir amacım yada gayem yok. Sadece benim ilgimi çeken şeylerin başkalarının da ilgisini çekebileceğini düşünüyorum, bunları da paylaşmaya çalışıyorum.
Bir de "oo yeni telefon mu aldın" diye soran arkadaşlara "sen benim blogu takip etmiyor musun" diye (sanki çok önemli birşeymiş gibi) çıkışmak hoşma gidiyor. :)
Türkiye'de 30 milyon şair olduğundan bahsedilir. Demek ki dünyanın her köşesinde bu böyle. İnsanlar bir şekilde kendini ifade etmek istiyor. Elbette bu ifade etmenin sonucu olarak popüler olma, belki para kazanma gibi düşünceler de alt planda yatıyor.
MODA kavramını da göz önünde bulundurmalıyız. Facebook nasıl 3-4 hafta önce çılgınlık olarak yayıldı ve şimdilerde o hızını kaybetti. Aynen bunun gibi, blog yazmak da belli ölçüde bir moda. Bu noktada diyebiliriz ki, Facebook kadar janjanlı bir iş olmayan, daha çok beyin gücü gerektiren bir iş olduğu için, modada güncel kalma süreci de daha uzun. Yine burdan çıkarımla, blog çılgınlığı da belli bir süre sonra yavaşlayacaktır. En azından bi paradigma kırılması geçirip farklı bir formata bürünecektir.
Neden yazdığını, ne yaptığını bilmeyenler mi? Onlar her alanda var :)
Paylaşıma inanıyor, tecrübelerin paylaştıkça anlam bulduğunu düşünüyoruz.
Bilgi Paylaşımını arttırmak için diye kısa bir cevap verebilirim.
Bloglar kişilerin kendi bakış açılarını, düşüncelerini, tavsiyelerini ve tecrübelerini paylaştıkları yerlerdir.
Aslında bloglar da yazan kişilerle birlikte kişilik kazanırlar ve değerleri artar. Web 2.0'ın en büyük nimetinin paylaşımı kolaylaştırması diyebilirim. Bu anlamda bilgi değer kazanmış ve ulaşılması ucuzlamıştır.
Bugün bazı blogların, gazete ve kitapları takip eden kişilerin sayısından daha fazla kişi tarafından takip edilir seviyeye ulaştığını düşünecek olursak etkisi daha kolay anlaşılabilir.
Aklıma Sokrat'ın bir sözü geldi ve bence konuyu özetliyor.
Sende bir yumurta var, bende bir yumurta var. Sen yumurtanı bana veriyorsun, ben yumurtamı sasna veriyorum. Sende hala bir yumurta var, bende da bir yumurta var. Sende bir fikir var, bende bir fikir var. Sen bana fikrini söylüyorsun, ben sana fikrimi söylüyorum. Sende iki fikir var, bende de iki fikir var.
Şöyle yanıtlayım;
Benim daha bir blog'um yok. Önce kendime bir blog yazacam (programlama), bunu yaparak içerik yönetim sisteminin temellerini uygulamalı olarak icra edecem. Daha sonra yazdığım blog'da blog nasıl yazılır(programla) onu anlatacam. Neden ve sonuç çok açık...
Blog yazarlığımı tetikleyen ana unsur blog okurluğumdur ( biri beni durdursun deyip bir türlü kendimi durduramadığım okurluğum :)). Takip ettiğim bloglara sadakatle her ziyaretimde belli bir beklenti ile giderim. Daha önce okuduğum ve zevk aldığım içeriğe benzer kalite ve doyuruculukta bir içerik beklentisidir bu. Okurluğumdaki bu beklentiler zamanla gelişerek 180 derecelik bir boyut daha kazandı ve "belirli beklentiler ile yazılarımı takip edebilecek okurlara sahip olabilme" içgüdüsüyle blog yazarlığıma başladım. Tabi paylaşımcı felsefede bunun en büyük destekçilerinden. O günden beri hayatım gerçekten yeni bir boyut kazandı ve tahmin ettiğimden çok daha fazla etkileşim ile devam ediyorum nacizane yazarlığıma.
paylaşım,fikir alışverişi,seviyeli tartışma platformu
bende aynen" Paylaşıma inanıyor, tecrübelerin paylaştıkça anlam bulduğunu düşünüyoruz. " bunaa inanıorum ! =D
Yazıyoruz ve bir blogda yazıyoruz... : )