Eskiden, ogrenciyken cok yapardim. O zamanlar tabi kredi karti filan yok, taksit maksit hakgetire, Peşin paraya ne kaptirabilirseniz artik. Genelde iki cebimde ayri paralar tasirdim ya da paramin bir miktarini arkadasima verirdim. Saticiya da benim butcem bu kadar satiyosaniz hemen alirim derdim. Cok uzuk indirimler soylemedigimden genelde tutardi teknik. Simdilerde ise karsidaki eleman yarimli bucuklu bi fiyat soylerse oyle sayi mi olurmsu deyip duz hesaba fitliyorum saticiyi.
süper pazarlık yaparım ben he en etkilisi kesinlikle
''abi öğrenciyim ben ya öğrenci insana yapılır mı bu ''direk acınır ve istenilen fiyata verilir :):)
mesela bi bluz alıyo oluyum fiyatına bakarım sonra derimki nakit kredi kartı fark yapmaz .. bu en fazla şu kadar eder derim kabul ederse alırım kabul etmesse eyv :D
Ben pek beceremem ama annem pazarlığın kralını yapar. Hatta bazen o kadar abartır ki karşısındaki adamı çileden çıkarır, adam artık kurtulmak için istediği fiyata ürünü verir.
Hatırlıyorum, küçükken annemle eminönüne giderdim. Girdiğimiz her dükkanda şu diyalog geçerdi;
Annem: Ne kadar bu?
Satıcı: 5 milyon
Annem: Ne? 5 milyon mu? Çok diyosun, 3e verde alayım.
Satıcı: Abla zaten bize gelişi 4, mümkün değil 3 olmaz.
Annem: Ama bak 5 tane alıcam, hem ayağımız alışsın, yine gelirim.
Satıcı: Tamam, 4,5 olsun.
Annem: 4 olsun bari, bizede yol parası kalsın, bak taa karşıdan geliyorum.
Kafayı yemek üzere olan zavallı Satıcı: Tamam abla, tmm, 4 olsun
Gün boyunca 30 dükkana girerdik, hepsinde de aynı diyaloglar geçerdi. Annemin yol parası dediği
paralarla istanbul'dan Kars'a gidilirdi heralde.
hiç pazarlık yapamam/yapmam...
Türk olduğumuz için pazarlık yapıyoruz sanırım.. Pazarlık yapmaya gelince; ben de beceremem hiç...
valla ben değilde annem iyi pazarlık yapar önce satıcıya söyler indirsin diye satıcı kabul etmeyince annem çeker gider satıcı bu sefer bağırır peşinden gel abla tamam dediğin fiyat olsun diye ee annem hemen alır tabi:) ( nasıl yöntem ama)