Bu konunun tam olarak netleşmesi için öncelikli olarak bir Pedagog'a gitmenizi öneririm.
Aşırı hareketli bir çocugunuz varsa durumuna göre öncelikle psikolog sonrasında gelişimine destek olması için pedagog'a götürün. Her ne olursa olsun çocuğunuza güvenin ve bu güveni o na da hissettirin.
İlave olarak çocuğunuzun gelişimine katkıda bulunabilecek bir yuva bulmanızı tavsiye ederim.
Verdiğiniz yuvada şu noktalara dikkat etmenizi öneririm.
- Çocuk gelişimini mi önemsiyor yoksa çocuk bakımını mı? Birisi sadece çocuğun karnını doyurur, uyutur, zamanı doldurur. Diğeri çocugun kendini tanımasını sağlar ve karakter gelişimine yardımcı olur.
- Yuvada televizyon var mı? Zaman geçirmek için kullanılır
- Pedagog var mı? Çocuğun eğlendirecek, bakacak kişi ile psikolojik,sosyolojik gelişimini sağlayacak kişiler birbirinden tamamen farklı bilgiye sahiptirler. Mutlaka yuvada bir uzman pedagog olmasına dikkat edin.
- Temizlik ne durumda?
- Yemekleri kendileri mi yapıyorlar? Yemeğin yuvada yapılması iyi olur, mutfağa gidip bakmanızı öneririm.
- Yuvaya ilk alışma döneminde yuvanın tavrı nedir? Eğer yuvadakiler hemen bıçak gibi çocuğunuz kendi kendine alışmalı, ağmalarına kulak asmayın diyorsa acilen bu tür yerlerden uzak durun. Çocugunuzun yuvayı tanıması ve ordakilere güvenmesine zaman verin, bu zaman zarfında sizde yuvaya onunla birlikte gidin ve beraber dönün. Çocuğunuz içerideki oyun odasından gelecek ve arasıra sizi kontrol edecektir. Yuvadaki idareye güven duyacağı ve sizi aramayacağı zamana kadar bekleyin.
- Göz ve kulak muayenesi yaptırın. bazı çocuklarda görme ve işitme sorunu olabilir. Ortamda kendisine bu eksiklikten dolayı tam yer bulamayabilir.
Yukarıdaki bilgilere ek olarak; Çocuğunuzu tekrar kreşe verin. Kreşe gitmemek için türlü numaralar yapacaktır; hastalık bahaneleri, ağlamalar vs.. Ama sakın etkilenmeyin. Anladığım kadarıyla şu ana kadar hemen hemen bütün isteklerini yapmışsınız, bu yüzden de sizin "mükemmeliyetçilik" sandığınız oysaki "doyumsuzluktan" başka birşey olmayan bir durum çıkmış ortaya... Bazı şeylerin yapılması gerektiğini, herşeyin onun istediği gibi olmayacağını uygun bir şekilde ona anlatmanız, davranışlarınızla bunu ona göstermeniz gerekmektedir. Her sıkıştığı anda yanında olduğunuz, alması gereken sorumlulukları çocuğa vermediğiniz, onun yapması gereken şeyleri sizin yaptığınız içinde(örneğin;yemek yedirmek) başaramadığı şeylerden çok çabuk vazgeçiyor, hemen pes ediyor ve ben neden yapamıyorum diyor ki böyle bir durumda çocuğun böyle davranması son derece normal. Çocuğunuza bazı sorumluluklar yükleyin. Odasını, oyuncaklarını toplamasını isteyin. Kreşe gönderin, akşam onu alacağınız saati söyleyin ve tam o saatte gidip onu alarak, çocuğun güvenini kazanın. Size tavsiyem söylediğim bu noktalara dikkat etmeniz. Aksi halde ileriki yaşlarda bu durumu düzeltmeniz daha da zorlaşacak.
Ev hanımı olmanız avantaj yuva seçimi konusunda Bülent Bey güzel özetlemiş...
merak etmeyin gün gelecek onların hepsi gececek.
Bence bağımlı olan ufaklıktan ziyada sizsiniz :)
çünkü o yolunu bulmuş "huzursuzluğumu gösterirsem annem zaten beni yanına alacak" diye bir mekanizma geliştirmiş sizde olması gerektiği gibi yufka yürekli bir annesiniz... oyununa gelmişsiniz :)
özet şu eğer yuva bülent beyin yazdığı kriterlere uyuyorsa işiniz kolay çocuğu çok harab etmeden ama kararlı olarak ne uzaktan ne cok yakından takipte olmak kararı çocuga bırakmak ilk hafta gittiğinizde yakınında bulunun sonraki hafta kendisinden müsade isteyin 2 saat alışveriş yapıcam gelecem deyin sonra o yuvayı beğenir ve güven sağlarsa artık sizi istemeyecektir...
Çocukları sosyal hayata adapte zor hele de çok koruyucu pipirikli bir anneyseniz... Allah yardımcınız olsun... Ama geçiyor merak etmeyin... Ben etrafımda ne alışmaz denilen çocukların neler yaptığını gördüm "vay be bu çocuk bile alıştıysa herkes alışır" demişimdir.
Duygularınızı çok belli etmeyin çocuklar bunu muazzam kullanabiliyorlar hele de yeni dönem çocukları :))
bu demek değildir katı olun.. Bu konuda yuva pedagogları ya da dışarıdan başka pedagoglar nasıl bir tavır almanıza daha net yardımcı olurlar..
kolay gelsin...