Dayak ne cennetten ne de mantıklı bir beyinden çıkmadır. her şekilde karşıyım. eğitimde de disiplinden yanayım aynı zamanda. ama disiplin uygulamalarında şiddete yönelik her cezaya da karşıyım.
şu ana kadar hiç bir öğretmenimden dayak yemedim ama azar işitmişimdir. Ha şu an için bir yakınıma ya da benim çocuğuma bu tarz bir şiddette tokat ya da dayak gibi bir durumda öğretmenin öğretmenliğinden şüphe eder ve gerekli konuşmaları bizzat yüzüne ve amirine karşı yaparım.
Hayatımda tek bir öğretmenden tek bir tokat yedim.2. ya da 3. sınıftaydım sanırım.Derste arkadaşımı kızdırmıştım, o da ''çıkışta görüşürüz'' demişti :)) Son dersti zaten, zil çalar çalmaz fırladım, tabanlara kuvvet, o da arkamdan beni yakalamak için koşuyordu..Okulun kapısına geldim, bir de baktım ki, ağzına kadar insan dolu, millet yavaş yavaş çıkıyor dışarı, ama benim zamanım yok (yakalasa hiç bi halt edemez de bendeki o anlık heyecan işte)...Herkesi yara yara, iktire kaktıra geçmeye kalkıştım.O kaktırdıklarımdan biri de dersimize giren bir hocaymış, kaktırdım ama o anda takıldım orda çünkü elim de hocanın cebine girdi o an, elimi çıkaramıyorum dolayısıyla ilerleyemiyorum :D:D Hoca tuttu kolumdan tam o sıra, ''herkes normal insan gibi yavaş yavaş saygılı bir şekilde geçerken kapıdan tek akıllı sen misin!'' gibisinden laflar etti ondan sonra ''şaaakkk'' ...Hüngür hüngür ağlamıştım ama yediğim tokada değil beni yakalamaya çalışan çocuğun sırıtarak ''oohh ohhhh'' demesine... :D:D:D
ilkokula yeni başlamıştım. O havlu aldığım çok sevgili öğretmenim bize okulu gezdirme planıyla bahçede sıraya sokuyordu bizi. Boy sırasına göre sıra yapıyormuş, "sen arkaya geç ben seni çağırıcam" dedi. Arkaya geçip arkadaşlarımla konuşmaya başladım bende. Bu arada beni çağırmış ama duymamışım ben. Bir hışımla gelip kulağıma bir yapıştı. Hala daha içimdedir acısı. Bir çocuğun okuldan ve öğretmenlerden tırsıp, nefret etmesine sebep olacak bir olaydı. Çünkü okula başlayalı henüz 2 gün olmuştu. O gün bugündür nefret ederim okuldan. 16 sene nasıl okudum hala inanamıyorum.
Dayak, disiplin demek değildir. Çocuğu adam etmek için dayak attığını söyleyen değil öğretmen, anne babası bile olsa tanımam, haddini bildiririm. Hele ki dayak yiyen kişi benim çocuğum olacaksa, o psikopat şahsiyetin öğretmenliğini yakacak herşeyi yaparım, hiç acımam.
Ortaokuldayken kızın hakeret etmesi sonucu paylaşayan tartışmamızdan dolayı elim sopayla bayağı bir kaynaşmıştı :))
Ama tabi ben haklıydım sonra aynı öğretmen beni sınıf başkanı yapmıştı. :))
Okul hayatımda hiç dayak yemedim. Sadece kalın cetvelle vurmalar oluyordu. Yemediğim azar kalmamıştır. Tahtada örnek gösterirlerdi, çok konuşanlar listesinde. :D =))
Mutlaka yemişimdir çok aksiydim.Kendi çocuğuma dayak atılsa dayağı atan şahısla mutlaka konuşurum nedenini öğrenmek isterim. Çocuğumada bu durumu yansıtmamaya çalışırım çünkü çocuk öğretmenine saygısını yitirirse bu hiç iyi olmaz bide şunu diycem arkadaşlar dayağa karşıyız diyorlar katılıyorum. Herkes şiddete karşı olmalı zaten ama şu varki ailesinden dayakla terbiye edilen bir çocuk okulda nasıl dayaksız terbiye edilebilir? Önce ailesini terbiye etmek lazım